2007/Oct/22

เวลาเปลี่ยน...

...คนเปลี่ยน

แต่ความทรงจำ...ไม่เคยเปลี่ยน..นอกจากจะเลือนหายไป...เท่านั้น

 

กลับบ้านมาได้ 2 อาทิตย์กว่าๆแล้ว...

กลับมาตอนหน้าฝนอีก...

อากาศหนาวๆนี กระตุ้นความทรงจำได้ดีเกินคาดแฮะ...

เจอเพื่อนเก่าก็ใช่...ไปโรงเรียนเก่าก็ใช่...ได้คุยกับเพื่อนเก่าก็ใช่...

 

เห็นเพื่อนเราโตขึ้น ดูดีขึ้น ก็อดนึกภาพไม่ได้ล่ะว่าเมื่อก่อนมันเป็นยังไง มันฮาขนาดไหน...

ไปโรงเรียน เห็นความเปลี่ยนแปลงของโรงเรียน ตึกบางตึกหายไป มีบางตึกงอกใหม่...

อาจารย์คนที่เคยสอนเราเริ่มเหลือน้อยลง มีอาจารย์หน้าใหม่ๆเข้ามาเยอะแยะ...

อาจารย์คนที่สนิท ก็ทักเรา ทักถึงความเปลี่ยนแปลง ถามข่าวคราว พูดคุย...

เดินไปไหน น้องๆยกมือไหว้เพียบ บางคนมีมองตามเหลียวหลัง บางคนมีซุบซิบ(ว่าอีนี่ใคร 5555+)...

ความรู้สึกเมื่อเหยียบโรงเรียนในฐานะศิษย์เก่า มันต่างกับตอนเป็นนักเรียนอย่างนี้นี่เอง...

เมื่อวานเลย คุยกับเพื่อนสนิทที่ไม่ได้คุยกันเลยตอนเปิดเทอม(ต่างคนต่างยุ่ง)...

คิดถึงมันมาก...

เพราะมันกะมุกนิสัยเหมือนกัน เป็นพวกชิลจัดจนตัวเองเดือนร้อนบ่อยๆ(ไม่รู้ว่ารอดจาก ม.6กันมาได้ไง)...

เมื่อวาน พอได้คุยกัน ทำให้รู้ว่า เราเปลี่ยนแปลงแค่ด้านกายภาพเท่านั้น...

 แต่สันดานยังเหมือนเดิมทุกประการ 55555+...

แต่คิดว่า ปิดเทอมนี้ทั้งปิดเทอม คงไม่ได้เจอมันเลย...

คนไหนที่ไม่ได้เจอ ไม่ได้เห็นตัวเป็นๆก็จะคิดว่า มันยังมีชีวิตอยู่มั้ย มันจะเป็นยังไงมั่ง จะเปลี่ยนไปมากมั้ย...

 

เพิ่งรู้ว่าตัวเองแปลกอยู่อย่างนึง

ปกติแล้ว มุกเป็นพวก a day to day man ใช้ชีวิตไปวันๆไม่ค่อยคิดถึงอนาคต

แต่บางที ถ้าอารมณ์เปลี่ยวๆก็อดนึกถึงอดีตไม่ได้

ช่วยไม่ได้ที่ช่วงนั้น ความทรงจำมันสวยงามมาก

สวยงามเกินไป จนมันอาจจะย้อนมาทำร้ายเรา ถ้าเราได้เห็นกับตาว่าทุกอย่างไม่เหมือนตอนนั้นอีกแล้ว

แต่คิดว่า ต่อให้เป็นอย่างประโยคข้างบนจริง ก็คงทำใจได้

และอีกอย่าง...มุกเป็นพวก"ถูกกระตุ้นความทรงจำได้ง่าย"

เพลงท่อนเดียว ภาพภาพเดียว เหตุการณ์แว่บเดียว

ถ้าได้เห็น ได้ยิน ได้ฟัง ก็อดนึกถึงเรื่องเก่าๆไม่ได้ทุกทีสิน่า

แต่โชคดีไปอย่าง เป็นพวกชอบนึกถึงอดีตก็จริง แต่ไม่เคยจมปลักกับอดีตจนไม่สนใจความเป็นจริง

ไม่งั้น..คงทุกข์มากเลย

เพราะทุกอย่าง มีสิทธิ์เปลี่ยนแปลงแบบกลับด้านได้ตลอดเวลา

ถ้าเข้มแข็งไม่พอ เจอเข้าซักครั้งคงเจ็บน่าดู

 

นี่อาจจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เราค้นพบตัวเองว่า...ทำไมถึงชอบถ่ายรูปมาก

จริงๆแล้วคงต้องเรียกว่า ชอบเก็บความทรงจำ น่าจะดีกว่านะ ว่ามั้ย?

 

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
Captcha: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
ตอนปี1จะรักและคิดถึงโรงเรียนเก่า
แต่พอปี4 ความทรงจำเหล่านั้นจะถูกแทนที่ด้วยเรื่องเกี่ยวกับทับแก้วแทนbig smile
เป็นแบบเดียวกันเลยจ้ะ แต่เราแย่กว่าตรงที่มีช่วงนึงที่เฮิร์ทมากๆก็ไปเลยเหมือนกัน

เป็นพวกถูกกระตุ้นความทรงจำง่าย เป็นคนอ่อนไหว

ปล.เพิ่งกลับโรงเรียนไปเหมือนกันเลยแอบเข้าใจความรู้สึก มันแปลกจริงๆแหละ ขนาดตอนนี้ขึ้นปีสอง ความรู้สึกก็ต่างกับตอนที่กลับไปตอนปีหนึ่ง
#2  by  Lover Boy At 2007-10-22 18:28, 
งื้ออออออ
ยังไม่เข้าใจความรู้สึก
แต่อีกไม่กี่ปีคงรู้^ ^ ดีจังนะครับได้กลับบ้านแล้ว
#3  by  NuM NuM[Hyde] At 2007-10-22 22:27, 
เง้อ นึกถึงความเรอะแก แก่แล้วอ่ะดิ หุหุ
กุยังไม่ได้ไปเหยียบโรงเรียนเก่าซักก้าวเลยเหอะค่ะ ยุ่งจิงๆให้ดิ้นตาย
ว่าแต่ บลอ็กเมิงถ้าเปนงี้ต่อไปคนอ่านตายนะเนี่ย ปรับปรุงด่วนทราบแล้วเปลี่ยน
#4  by  ~BAkA -*- MAf!A~ At 2007-10-22 23:49, 

<< Home