เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ได้ทำงานวิชาศิลปะ ที่คิดว่าคงจะเป็นชิ้นโบว์แดงของตัวเองแล้ว ส่งอาจารย์ไปชิ้นนึงค่ะ

งานที่ส่งไปนั้น มันก็แค่งานสีโปสเตอร์บนเฟรมผ้าใบธรรมดา วาดรูปภายใต้โจทย์ที่ว่า

"ความรู้สึกจากจิตใต้สำนึก"

งานที่มุกส่งไป มุกตั้งชื่อให้มันว่า Still Young ค่ะ

มุกเชื่อว่า ไม่ว่ามนุษย์จะเติบโตขึ้นไปอีกเท่าไหร่ แต่ยังไง ทุกคนก็ต้องมีความเป็นเด็กแอบซ่อนอยู่ในจิตใจ

ความเป็นเด็ก...ที่ทำให้เรามองโลกและมองคนในแง่บวก

ความเป็นเด็ก...ที่ทำให้เรายังสนุกสนานกับการใช้ชีวิตอยู่

ความเป็นเด็ก...ที่ทำให้เราตื่นเต้นกับการทำอะไรแปลกใหม่ในชีวิต อาจจะเต็มไปด้วยความตื่นกลัว แต่ก็ยังอยากลอง อยากทำ

พูดง่ายqคือความเป็นเด็ก....ก็คือความรักสนุกนี่เอง

ความรักสนุกที่ไม่ได้มีความหมายในแง่เที่ยวเตร่สำมะเลเทเมา แต่รักสนุกในความหมายของมุก คือการรู้จักหาความสนุกให้ชีวิต อยากทำอะไรก็ทำ อยากไปไหนก็ไป ทำให้ชีวิตเราไม่เหี่ยวเฉา และมองโลกนี้สวยงามขึ้น

ไม่ก็ลองทำอะไรใหม่ๆบ้าง ทำอะไรแปลกใหม่ แม้ตอนแรกจะตื่นกลัว แต่เชื่อว่าเมื่อเราทำมันได้ ชีวิตเราก็จะมีเรื่องให้น่าจดจำอีกเยอะ

และชีวิตของเราจะสดชื่นขึ้น

หากการเติบโตคือหน้าบ้าน ที่ทุกคนจะต้องเห็นเมื่อรู้จักเราแล้ว ความเป็นเด็กของเรา ก็คงเป็นเหมือนห้องใต้หลังคา ที่รวมของเล่นสนุกๆ หนังสืออ่านเล่นไว้มากมาย พร้อมที่จะให้เราหลบเข้าไปพักผ่อนเสมอ โดยที่ไม่มีใครมารบกวนเราได้

หลังจากส่งงานชิ้นนี้ไป อาจารย์คอมเม้นท์งานและพูดมาประโยคนึง แล้วฉันประทับใจมาก

 อาจารย์เล่าว่า มีอาร์ทติสคนนึง(มุกก็จำชื่อท่านไม่ได้ ขอโทษค่ะ)ได้กล่าวไว้ว่า

"หากคุณอยากทำงานศิลปะให้สนุก คุณอย่าคิดว่าคุณกำลังทำงาน แต่คิดว่าคุณกำลังเล่นกับมัน"

เล่นกับอะไรก็ได้ การใช้สี การใช้แปรง การร่างรูป การใส่ไอเดีย แล้วงานจะออกมาดูสนุก และน่ารัก

เป็นคำพูดที่โดนใจมุกซึ่งชอบทำงานแนว Childrenism อย่างมาก(กล้าสร้างแนวงานให้ตัวเองทีเดียว เหอะๆๆ)

เพราะฉันขี้เบื่อด้วยมั้ง เลยชอบทำอะไรที่ถือเป็นของใหม่สำหรับชีวิต

อย่างการวาดรูปลงบนเฟรม เป็นการวาดเฟรมครั้งแรกในชีวิต และทำให้ฉันติดใจมันมาก ความรู้สึกขณะป้ายพู่กันลงบนเฟรม มันต่างกับการป้ายพู่กันลงบนกระดาษลิบลับ และด้วยลายผ้าใบ มันทำให้งานธรรมดาๆของฉันดูดีขึ้นมาในทันที

อีกอย่าง ปัญหาที่ฉันเจอขณะวาดเฟรม แทนที่มันจะทำให้ฉันอารมณ์เสียเหมือนตอนวาดลงกระดาษ มันกลับทำให้ฉันได้เรียนรู้การทำงานอีกมาก และเรียนรู้ด้วยว่า หลังจากนี้จะทำงานแบบรวดเดียวจบไปส่งไม่ได้อีกแล้ว(สีที่เลอะมือขณะถือเฟรมไปส่งอาจารย์มันจะฟ้องกลายๆว่าคุณเพิ่งทำงานชิ้นนี้เมื่อวันสองวัน ทั้งๆที่สั่งไปเป็นอาทิตย์ มุกเจอมากับตัวเลย ฮ่าๆๆๆๆ) มันทำให้ฉันใจเย็นกับการทำงานขึ้นมาก

 แต่สิ่งที่ฉันประทับใจในการทำงานชิ้นนี้ที่สุด มันเป็นงานที่เกิดขึ้น...หลังจากที่ฉันนั่งดูเอ็มวีของลาร์คเพลงหนึ่งจนจบ

เพลงที่ฉันนั่งน้ำตาซึมทุกครั้งที่ได้ดู น้ำตาซึมเพราะอะไร...ฉันก็ไม่เข้าใจ...โดยเฉพาะ ฉากจบของเอ็มวี 

ฉากจบของเอ็มวีในเพลง "My Heart Draws A Dream"เป็นฉากจบที่ฝังแน่นอยู่ในใจฉัน

ภาพเด็กผู้ชายคนนึง กำลังวาดรูปลงบนพื้น เป็นรูปอะไรก็ตามแต่ที่ใจเขาต้องการ

ฉันว่ามันเป็นฉากจบที่ใส น่ารัก และสื่อถึงคอนเซปต์ของเพลงได้ดีมากๆ

และฉันอยากให้มีฉากนี้ลงในรูปที่ฉันจะวาด อยากถ่ายทอดความคิดของลุงอออกมาอีกทอดนึง ถึงจะเป็นความคิดที่ฉันถือวิสาสะแตกออกมาจากประเด็นหลักของเพลงนี้อีกทีนึงก็ตาม

หากรูปนี้เป็นที่ประทับใจของคนที่ได้ดูแล้ว...

ฉันจะยกความดีความชอบทั้งหมดให้ L'Arc-en-Ciel ค่ะ