เรื่องราวที่จะเล่าต่อไปใน เกิดขึ้นในเมืองๆหนึ่ง ซึ่งมีบึงใหญ่อยู่ใจกลางเมือง อันเป็นแหล่งพักผ่อนหย่อนใจและเป็นที่ที่ดึงดูดคนต่างเมืองให้มาเยี่ยมชมอยู่บ่อยๆ
แต่ตอนนี้ ภายในพระราชวังของเมืองกำลังเกิดเรื่องวุ่นวายอย่างหนัก ประชาชนก็มักจะเห็นบรรดาหมอๆเข้าออกวังนี้อยู่เป็นนิจ
เพราะเจ้าหญิงของเมืองกำลังป่วยด้วยโรคนอนไม่หลับ นางจะหลับได้ไม่นานนัก และสะดุ้งตื่นพร้อมกับความรู้สึกอึดอัดที่ยากจะบรรยาย เป็นอยู่บ่อยครั้งจนทำให้นางไม่กล้าข่มตานอนอีก
พระราชาและพระราชินีทราบเรื่องก็กลุ้มใจเป็นอย่างมาก จากรูปโฉมของเจ้าหญิงที่งดงามก็กลับกลายเป็นซีดเซียว ใต้ตาดำคล้ำ หน้าตาหม่นหมองเป็นอย่างมาก
พระราชาจึงจ้างหมอมาจากทั่วทุกสารทิศ เพื่อมารักษาเจ้าหญิง แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีหมอคนไหนสามารถรักษาได้ อย่าว่าแต่รักษาเลย สาเหตุของอาการนอนไม่หลับก็ไม่อาจมีใครทราบได้
พระราชาจึงเริ่มปล่อยมุขสุดท้าย ด้วยการประกาศให้รางวัลอย่างงามสำหรับใครก็ตามที่รักษาอาการของเจ้าหญิงได้(และแน่นอน ถ้าคนผู้นั้นเป็นชาย พระราชาก็จะจับอภิเษกกับเจ้าหญิงในทันที หุหุหุ)
ขณะนี้ จึงมีชายหนุ่มมากมาย ทั้งรูปงาม รูปเกือบงาม เจ้าเมืองต่างๆ เศรษฐี หมอดู หมอผี พากันเข้ามาเสนอตัวเพื่อรักษาอาการของเจ้าหญิง
แต่แน่นอน...ไม่มีใครรักษาได้ เพราะคนเหล่านั้นไม่ใช่พระเอก
และพระเอก กำลังจะมา....
อยู่มาวันหนึ่ง มีเด็กหนุ่มลึกลับ หน้าหวานคม รูปงาม เดินตาปรืออยู่ในเมือง ท่ามกลางความสงสัยของประชาชน ว่าไอ้เด็กนี้เป็นใคร นอกจากหน้าตาและผิวพรรณที่สะดุดแล้ว หน้าตาก็ผิดแผกแตกต่างจากคนหนุ่มทั่วไป จะว่าเป็นเจ้าชายก็ไม่ใช่ เพราะการแต่งตัวแบบเสื้อตัว กางเกงตัว แตะหนีบคู่ มันดูเรียบง่ายเกินไปล่ะมั้ง
และแน่นอน เด็กหนุ่มคนนั้น เดินพลางหาวพลางมาจนถึงพระราชวัง และตามสเต็ปอีกเช่นกัน เขาเดินหาวหวอดๆเข้าไปรายงานตัวกับพระราชา ว่าตัวเขาอาจจะรักษาอาการนอนไม่หลับของเจ้าหญิงได้
พระราชาอนุญาต และพาเขาเข้าไปยังห้องเจ้าหญิง โดยเด็กหนุ่มขอเพียงฟูกนุ่มๆขนาด 2 คนนอน 1 ผืน หมอน 2 ใบ และนมอุ่น 2 แก้ว หรับเขาและเจ้าหญิง
เมื่อถึงเวลา เขาก็ให้เจ้าหญิงดื่มนมอุ่นที่จัดมา แล้วล้มตัวนอนไป เขาก็จะหลับอยู่ข้างๆและจับมือเจ้าหญิงไว้
เจ้าหญิงเริ่มกลัวเมื่อได้ยินคำว่านอน แต่เขายืนยันว่าเขาจะช่วยรักษา เจ้าหญิงก็ดื่มนม แล้วก็หลับไป
พระเอกของเราก็กุมมือเจ้าหญิง...แล้วก็หลับอยู่ข้างๆ
เจ้าหญิงหลับแล้ว.....
เจ้าหญิงฝันแล้ว....
ฝันแบบนี้อีกแล้ว...
ในฝันนั้น เจ้าหญิงถูกมัดอยู่บนหอคอยหินแห่งหนึ่ง บรรยากาศเป็นสีฟ้าๆเขียวๆ และไม่รู้ทำไม เจ้าหญิงจึงรู้สึกหนักๆทุกครั้งเวลาพยายามดิ้นหรือสะบัดขา เหมือนมีแรงต้านอยู่รอบๆตัว
และมันก็เกิดขึ้น.....ความรู้สึกอึดอัด หายใจไม่ออโดยที่ไม่รู้ว่าทำไม
ขณะที่เจ้าหญิงกำลังจะหมดแรงเพราะหายใจไม่ออก และทุกครั้งที่รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะตาย นางต้องสะดุ้งตื่นด้วยความหวาดกลัว
แต่เอ๊ะ.....นั่นตัวอะไรวะ?
มีปลาทองยักษ์ตัวหนึ่งกำลังลอยมาหานาง ปลาทองลอยวนอยู่รอบๆตัวนาง แล้วปากก็พะงาบ 1 ครั้ง อ่านได้ว่า..บ๊อบ
ลูกโป่งกลมๆใสๆที่ลอยออกมาจากปากเจ้าปลาทอง ก็ห่อหุ้มตัวเจ้าหญิงไว้
ความรู้สึกอึดอัด หายใจไม่ออก หายไปในพริบตา เจ้าหญิงเลยจัดการแก้มัดให้ตัวเองจนเรียบร้อย(ว่าแต่...เอาอะไรแก้มัดวะ?ช่างเถอะ)
ปลาทองเห็นว่าเจ้าหญิงเป็นอิสระแล้ว ก็ลอยมาตรงหน้าเจ้าหญิง พร้อมสะบัดครีบพั่บๆ
เจ้าหญิงเหมือนจะได้ยินเสียงในหัวว่า....ขี่หลังฉันสิ แล้วเธอก็กระโดดขึ้นหลังปลาทองตัวนั้นไป(กระโดดไปยังไงอีกวะ?...แต่ช่างเถอะ)
ปลาทองพาเจ้าหญิงลอยสูงขึ้น...สูงขึ้น...แล้วก็......
Ahhhhh......อ๊ะ....ตลิ่ง?
ปลาทองก็ว่ายไปยังตลิ่งที่ใกล้ที่สุด เพื่อส่งเจ้าหญิงขึ้นฝั่ง แล้วเจ้าปลาทอก็ว่ายจากไป
อ๊ะ..เดี๋ยวสิ.....ยังไมได้ขอบคุณเลย....เจ้าเป็นใครเนี่ย?
ไม่ทันแล้ว....ปลาทองว่ายกลับลงไปในน้ำ และไม่โผล่มาอีก
ฮ้าว.......เจ้าหญิงลืมตาตื่นขึ้นมา แล้วก็พบว่าตัวเองรู้สึกสดชื่นแบบคนที่หลับเต็มตื่น
รอบข้างเต็มไปด้วยผู้คน เหล่าสาวใช้ และพระราชากับพระราชินี ที่เฝ้ามองด้วยความกังวลระคนตื่นเต้น
ลูกหลับไป 1 วันเต็มๆเลยนะ....
เจ้าหญิงรู้สึกถึงไออุ่นที่มือ จึงหันไปข้างๆตัว พบว่า เจ้าเด็กหนุ่มยังคงหลับสนิท.....คร่อก.....ฟี้...
เจ้าหญิงลองปลุก...นี่เธอ....เธอ...
ฮ้าววว.....เด็กหนุ่มลืมตาตืนขึ้นมา สะบัดหัวแรงๆ 1 ที เอามือขยี้ตา แล้วมองไปรอบๆ
นี่เราอยู่ที่ไหน?
รอบตัวเขาเต็มไปด้วยดอกลิลลี่สีขาว ตัวเราก็นอนอยู่บนเตียงสีขาว แต่ทำไมที่กั้นสูงจัง??
เขาชะโงกหน้าขึ้นไปดู พบว่ามีคนมากมายกำลังยืนนิ่ง สีหน้าเศร้าสลด
เขาตัดสินใจยืนพรวด!ขึ้นในทันที
กรี๊ดดดดดด...ผู้คนเหล่านั้นแตกตื่นตกใจ วิ่งกันไปคนละทิศละทาง
ยกเว้นพระราชากับเจ้าหญิง ทั้งสองเดินมาหาเขา บอกว่า...เจ้ายังไม่ตายใช่ไหม....
เด็กหนุ่มพยักหน้าหงึก ทำไมท่านคิดว่าเราตายไปแล้วล่ะ...
เจ้าหลับไปสามวันเต็มเลยน่ะสิ...
เด็กหนุ่มสงสัยหนักยิ่งกว่าเก่า สามวันเนี่ยนะ ข้าเคยหลับสนิทห้าวันติดกันเลยด้วยซ้ำไป....
พระราชาไม่ได้ใส่ใจ เพราะนับเป็นเรื่องยินดีที่เขายังไม่ตาย
พระราชาจึงบอกเด็กหนุ่มเรื่องงานอภิเษกระหว่างเขากับเจ้าหญิง.....เจ้าหญิงไม่ปฏิเสธงานแต่งครั้งนี้
แต่เด็กหนุ่มไม่ขอรับ
ข้าต้องกลับบ้านของข้า...
เมืองของเจ้าอยู่หนใด?...
อยู่ในเมืองของท่านนี่แหละ...
ห๊ะ???????????? เอาเป็นว่าข้าจะจัดขบวนขนรางวัลติดตามเจ้าไป และข้ากับลูกสาวข้าจะไปส่งเจ้าที่เมือง...
ข้าไม่ต้องการรางวัลหรอก แต่หากท่านทั้งสองอยากรู้ว่าเมืองของข้าอยู่หนใด ตามข้ามา...
ทั้งสามเดินมาถึงบึงกลางเมือง...
ไหนล่ะเมืองของเจ้า...
ที่นี่แหละท่าน...
ห๊ะ??????????????
ไม่ทันหายสงสัย เด็กหนุ่มก็กระโดด ตู้ม ลงไปในบึง...
สักพัก มีปลาทองตัวหนึ่ง ว่ายตรงมายังพระราชากับเจ้าหญิง
เจ้าหญิงถึงกับอึ้ง.....เจ้า...เจ้าน่ะเองที่ช่วยข้า
เจ้าหญิงทรุดตัวลงกับตลิ่ง น้ำตาปริ่มด้วยความยินดี รีบช้อนมือตักเจ้าปลาทองขึ้นมา
............
เจ้าหญิงปล่อยเจ้าปลาทองไป หันไปหาพระราชา สีหน้ามีความสุขอย่างมาก
กลับกันเถิดค่ะ......
หลังจากนั้น ประชาชนในเมืองมักจะพบเจ้าหญิงมานั่งเล่นอยู่ริมตลิ่งริมบึงกลางเมืองอยู่บ่อยๆ เพื่อนั่งดูปลาทองตัวหนึ่งที่ว่ายวนไปมา
และในบางครั้ง ผู้คนก็เห็นว่า เจ้าหญิงไม่ได้มองปลาทอง แต่กำลังนั่งคุยกับเด็กหนุ่มท่าทางขี้เซาคนหนึ่ง และบางทีก็เห็นเด็กหนุ่มคนนั้น นอนหนุนตักเจ้าหญิงและหลับไปอย่างมีความสุข
ผู้คนจำเด็กหนุ่มคนนั้นได้ดี เพราะรูปร่างหน้าตาที่งดงามบวกกับท่าทางขี้เซาที่ยากจะลืมได้ เป็นคนเดียวกับที่โผล่มาช่วยเจ้าหญิงของเมืองไว้
ว่าแต่...เด็กนั่นตายไปแล้วนี่นา???
--------------------------------------------------------------------------------------------
พอเต๊อะ...รู้สึกว่ากำลังจะตัน หาทางจบไม่ได้
ก้จบห้วนๆแบบนี้ไปเลยละกันเนาะ
ที่มาสั้นๆของเรื่องนี้ มาจากการนั่งนินทาศิลปินค่ะ บุคลิกจำเลยก็ง่วงๆปลาทองๆแบบนี้ล่ะ
นินทาไปนินทามา เริ่มอยากเล่นน้ำทะเล เลยเอามาแต่งเป็นเรื่องสั้นบ้าบอได้ 1 เรื่อง เพราะคำว่า Sleepy Goldfish คำเดียวเลย หุหุ
ลาล่ะค่ะ..นอนดีกว่า ฮ้าวววววววววววววววววววว
edit @ 4 May 2008 15:43:40 by mookie'
